Ετικέτες

8.10.17

ΤΟ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΑ


Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΟ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΑ



Τού Γέροντος Γρηγορίου Ι Μ Δοχειαρίου για τον νέο νόμο αλλαγής φύλου: 

"χι τ ρος δν πρέπει ν σ δέχεται, λλ οτε μάννα πο σ γέννησε. 

φουρτούνα πο σήκωσες ατ θ σ πνίξη. Μέριασε."



ς νθρωπος τς παίθρου κα τν θαλασσοδαρμένων νησιν, πρεπε ν σπουδάσω τος καιρούς, χι πλ ν τος μάθω. κυβέρνησή σου ταξίδεψε μ μπάτη. Σιγά-σιγ μως γινε μαϊστράλι κα τώρα μαΐστρος μ τ μάγγανα, πο ξερριζώνει τ κλαδι κα κσφενδονίζει πέτρες, κα π τν στερι κα π τν θάλασσα.

Τ
χρόνια τς σκλαβις ραγις τραγουδοσε: «Μέριασε, βράχε, ν διαβ». Μ ατ τ μικρ τραγουδάκι, πο τ λεγε λλοτε ψιθυριστ κα λλοτε δυνατά, ναγνώριζε τι ο κρατοντες ταν βράχος. λλ κι γώ, ραγις, εμαι φουρνέλο, κι ς μ φαίνωμαι.Ασθάνομαι κι γ τν ρώμη τν δυνάμεών μου. Δν μπορ ν σ φανίσω, λλ μπορ ν σ μεριάσω, γι ατ σο λέω «μέριασε», δν σο λέω «ξαφανίσου». Δν σο συνιστ, λοιπόν, οτε ν πέσης οτε ν παραιτηθς, λλ ν παραμερίσης μ ξιοπρέπεια κα τιμή.

νέβηκες σ μι πίστα κα χορεύεις, λλ δυστυχς δν μπορες ν παρακολουθήσης τ ργανα κα μπερδεύονται τ βήματά σου. Δν μπορες ν κούσης τν θλιμμένη σήμερα φων το κότσυφα, πο λέγει: «Θέλω τν Σταυρ στος τρούλλους, στ καμπαναρι τν κκλησιν, στ στία τν καραβιν κα στν στ τς σημαίας. Τν μπάλα πο μο βαλες δν μπορ ν τν σιγουρευτ, ν τ σκέλη το σταυρο χρόνια τ χω βμα κα τραγουδ κα νακοινώνω τς νοιξης τς μορφις κα το χειμνα τς κακοκαιριές». ποιος τόλμησε στν στορία ν ρίξη τν Σταυρό, το ρθε μπάλα στ κεφάλι. χι τ σύμβολα τς πίστεως κα το Γένους μας φανισμένα κα λογάριαστα π τος κρατοντες. χι ο νακοινώσεις τς λατρείας π τος κράχτες τν τηλεοπτικν καναλιν, λλ π τν παρηγορήτρα καμπάνα. (Βρέθηκα σ νοσηλευτήριο το Βερολίνου. μόνη μου παρηγορι τανε κάθε βράδυ χος μις καμπάνας, σως π κάποιο μοναστήρι.) Κυριολεκτικ δαπανσθε ν ψώσετε μιναρέδες σ ατν τν τόπο τν γιο κα φήνετε τ μνημεα το θνους, το Γένους κα τς κκλησίας ν γκρεμίζωνται.

πόσυρε τ θρησκευτικ πο διδάσκονται σήμερα τ παιδι στ σχολεα. Δν μιλνε ατ γι τν Θεό, λλ γι τ βδελύγματα τν θνν. ναπιάνεται τ προζύμι χωρς νερό; Στ χέρια κολλ κα τ δέρμα βγάζει. Νυμφεύσου στν κκλησία, πως κα ο πρόγονοί σου. Βάπτισε τ παιδιά σου, πως βαπτίστηκες κι σύ. Συμμάζεψε κάθε βριστ τς πίστεως. λλάδα θεμελιώθηκε πάνω στν ρχ τς θεοκρατίας. Πρέπει κάθε μέρα ν ναπλάθεται κα ν φρεσκάρεται τ φύραμά της. ν εσαι χριστιανς κα παρασύρθηκες σ σα πραξες μέχρι τώρα, μετανόησε. ν συνειδητ δν πιστεύεις, παραμέρισε.

Δ
ν σ γνωρίζω, οτε τ κάλλος το προσώπου σου εδα ποτέ. Κα δν θέλω ν συναντηθομε, γιατ δν εμαι γιος Μακάριος Αγύπτιος ν σο λλάξω πορεία.Σ βλέπω πο τρέχεις σν τν εδωλολάτρη παπ πο ξυλοκόπησε τν μοναχό, κα τ χρόνια τς κυβέρνησής σου στριφογυρίζεις τ ραβδί σου στν έρα. Οτε τ ραβδί σου θέλω ν πάρω οτε σένα ν πιάσω. λλ ρθόδοξη λλάδα δν διαθέτει τέτοιον νεμο, ν νεμίζη κάθε πιστος κα εδωλολάτρης τν βέργα πο κρατάει στ χέρια του. Θέλεις ν ρθης κα στ γιον ρος ν στριφογυρίσης τ ραβδί σου. λλ θ περπατήσης τόσο μόνος, σο λαφίνα στ πόσκια τν βουνν. τόπος θ σ δεχθ; λλ ο μοναχοί, μόλις σ δονε, θ σ πάρουνε γι παγωμένο μαΐστρο κα θ ρχίσουν ν φτερνίζωνται.

πόσυρε τος νόμους πο κατέβασαν τν Σταυρό, πο σταμάτησαν τς προσευχς στ σχολεα. Τορκος, μ τν ποο καυκαλίζεσαι, τρες φορς τν μέρα γονατίζει στν θεό του, κα τ ρθόδοξο σχολει θ συνάγεται στς αθουσες πως τ μοσχάρια στ βοσκοτόπια; σο Τορκος μς βάζει χέρι, τόσο μες πρέπει ν το πατμε πόδι. Δν μπορες; Μέριασε. Μόνος σου δήγησες τν αυτό σου στ φρύδι το βουνο. Προτο πέσης, μέριασε.
λλάδα πρέπει ν ναπνέη Χριστ κα χι τν μπόχα τς βενζίνης κα το καμένου λαδιο. Θες σ ατν τν χώρα δωσε πλούσια τ γαθ γι τ δρα τς λατρείας· τ σιτάρι, τ λάδι κα τ κρασί. Δν μς τά δωσε γι ν τ τρμε στ μπαράκια κα ν τ ρουφομε στ ποτήρια, λλ γι ν ερουργομε τ λαστήριο μυστήριο. Μ καταργς τν Κυριακή. Πολλο δωσαν τ αμα τους, γι ν μείνη ατ μέρα «το Κυρίου». Κα μ φέρνης στ προσκήνιο τ Σάββατο. Μν μνηστεύης τν μοιχεία κα λες τς λλες παραμέτρους τς μαρτίας ατς. Μ θεσπίζης τ ζευγαρώματα πο δν κάνουν οτε τ ζα, γιατ Θες τ κατέκαυσε. ναψες φωτις πο κανε χι μόνον τ ξερά, λλ κα τ χλωρά. Μ ατος τος νόμους σάρωσες τν οκογένεια κα τν ρθόδοξη χριστιανικ κοινωνία. Δν σ θεωρ κούσουλο, γι ν σ φυσήξω ν παραμερίσης, λλ νδρα σπουδαο, μ δυνάμεις μως καταστρεπτικές.
Πληροφορο
μαι τι δόγμα θ ξέλθη π τν βουλή σας, πο θ δηλώνη νθρωπος τ φύλο του στ δεκαπέντε του χρόνια. Δηλαδή, μέχρι δεκαπέντε τν θ ψάχνωμαι, γι ν προσδιορίσω τν δύναμη τς ψυχς πο λέγεται «πιθυμητικόν». Ατ εναι πέμβαση το νθρώπου στ ργο το Θεο. Θες δν θ πνώση· θ ξεγερθ κα δν θ βρεθ οκος σου ες τν αἰῶνα. Μετ π να τέτοιο νόμο, λλάδα θ γίνη κρανίου τόπος.
 Μ
παλεύης τν σραήλ, μ τ βάζης μ τν σχυρό, μ καθυβρίζης τν Δημιουργό. μες πο μακρύναμε π τν κόσμο κα φυγαδευθήκαμε στς ρήμους, ζομε μέσα στν κόσμο περισσότερο π σένα πο ζς στ κέντρο τς θήνας. Βδελυκτ κα παράνομα πράγματα κατεργάζεσαι. νθρωπος γωνίζεται γι τν λευθερία του, κι σ νομοθέτησες τν σκλαβι στν ζωή του. σκλαβωμένος στ πάθη του δν εναι λεύθερος. Συλλογίσου τα ατ κα παραμέρισε.

φησε τς τόλμες τς τολμες. φησε τος νδρισμούς, φο γινες γυναίκα. Ετε πιστεύεις ετε δν πιστεύεις, εσαι πόγονος το δάμ, κα σ κα τ σινάφι σου, κα πάρχει κρίση κα νταπόδοση. Φρενάρισε, γιατ σκούνταψες κα δν πάρχει κανένας ν σο φέξη, σ λίγο θ στερσαι κα δν θ χης τν λεοντα.
Μ
ατν τν νόμο κορυφώνεις τ κακό, σταματς τ καυχήματα τν γονιν, τος βάζεις στν μφισβήτηση ν ναθρέφουν νδρα γυναίκα, σταματς τ νανούρισμα τς μάννας. Τί θ λέη ταν κουνάη τ παιδί της; «Παιδούλα μου» «γόρι μου»; νθρωπος μ τς δαιμονικς δυνάμεις κλίνει πρς τ κακό. ν τ κατοχυρώσης κα μ νόμο, τότε ρθε ποχ ν ψάχνουμε « διάβολος θηλυκς εναι ρσενικός;» στορία το γένους τν νθρώπων τέτοια φοβερ πόκλιση δν εχε ποτέ. χι τ ρος δν πρέπει ν σ δέχεται, λλ οτε μάννα πο σ γέννησε. φουρτούνα πο σήκωσες ατ θ σ πνίξη. Μέριασε.

Χριστιανοί, μ
θροσθε. Δν θ μείνουμε μόνοι μας. Θ φύγουμε π τν σκι το θανάτου κα θ κοιτασθομε κάτω π εσκιόφυλλα δένδρα. μες, ο βαπτισθέντες κα Θεν μολογοντες, λέμε:

ξεγέρθητι, Κύριε, ν τ δυνάμει σου κα σσον πάντας μς π τ θνη τ φρυαττόμενα. Κύριε τν δυνάμεων, τ παρασόλι σου ζητομε, τ λεξίβροχό σου. Οτε σταγόνα βροχς ν μ μς ερη π τν καταιγίδα το ΣΥΡΙΖΑ. στραψε κα βρόντηξε κα σκόρπισε τ φρυάγματα τν θνν κα διάλυσε τς βουλς τν σεβν.

Συντηρητικο
ς μς λέτε. Τ ρος εναι συντηρητικό, λλ μ διάκριση. Οτε νεοζηλωτς εμαστε οτε φανατικο φονταμενταλιστές. πλς διακρίνουμε ποι πράγματα χρειάζονται συντήρηση κα ποι πέταμα. σες βάζετε τ σάπια πράγματα στν συντήρηση; μες τ θεωρομε θανατικ κα γι τ ζα μας κόμη κα λέμε «θάψτε τα· ν τ φνε, θ ψοφήσουν». Θαφττε μόνοι σας, γιατ βρωμτε πτωμαΐνη. μοσχοβολι το φθινοπώρου δν μπορε ν περνικήση τν δυσοσμία σας. Σ τοποθέτησαν ν ροτρις τν γ κα χι ν τν καταστρέφης. Παραμέρισε.

Γρηγόριος
ρχιπελαγίτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.