Ετικέτες

18.6.17

Ὁ Κύριος μας ἐξαφανίζεται ἀπό τό Ἅγιο Δισκοπότηρο


Σ΄να μικρό χωριουδάκι τς Λέρου, πρίν πό 30 περίπου χρόνια γινε τό ξς θαυμαστό, πού μς διέσωσε φηγηματικά νας γιος συγχωρεμένος πό τό 2010 ερέας, παπά-Χρστος. Διαβάστε διήγηση καί φρίξτε μέ τήν πέραντη γάπη πού μς χει Χριστός μας:


‘’τανε πρωί Σαββάτου. κανα θεία λειτουργία καί μουνα τοιμος νά καταλύσω τήν Θεία Κοινωνία πό τό γιο Δισκοπότηρο. Ξαφνικά μπκε μέσα στό ερό νας νεαρός, γειτονόπουλο Κωστάκης, λαχανιασμένος, δρωμένος λος γωνία καί μο επε: «Παπ-Χρστο μου σσε μας. πατέρας μου νιώθει τι πεθαίνει καί θέλει νά τόν ξομολογήσεις, νά τόν κοινωνήσεις».

Μέ λουσε κρύος δρώτας. πατέρας το παλληκαριο ταν πιό δύσκολος, στριφνός, παράξενος νθρωπος στό χωριό. Μ΄ λους μαλωμένος. Σ’ κκλησιά δέν πάταγε, οτε σέ κηδεες γάμους βαφτίσεις. κανα τόν Σταυρό μου καί θεώρησα κλήση Θεο νά πάω μέσως κοντά του μέ τήν Θεία Κοινωνία. Τό σπίτι το τανε 40 μέτρα, δίπλα στήν κκλησία σχεδόν. ταν μπήκαμε μέ τό παλληκάρι στό σπίτι το τοιμοθανάτου –κυρ. Γιάννη τόν λέγανε-  τοποθέτησα τό γιο Δισκοπότηρο, πού εχε κανά πόντο Θεία Κοινωνία πάνω στό κομοδίνο, δίπλα στό κλινάρι το κύρ-Γιάννη. Το επα μέσως: ‘’Μπάρμπα-Γιάννη γιά νά σέ κοινωνήσω πρέπει πρτα νά σέ ξομολογήσω καί νά σο διαβάσω συγχώριο (συγχωρητική εχή).

-Θέλεις;

-Θέλω!

‘’Βάζω πετραχήλι, μο ‘πέ ,τι τόν βάραινε, το διάβασα συγχώριο καί τοιμάστηκα νά τόν κοινωνήσω. Πάω νά πιάσω τό γιο Δισκοπότηρο, τί νά δ; Παντελς δειο, σταγόνα Θεία Κοινωνία. Μο λύθηκαν τά γόνατα. Λέω στόν κύρ-Γιάννη: «πετάγομαι στό Ναό νά πάρω πό τό ρτοφόριο τς γίας Τράπεζας Θεία Κοινωνία γιατί τό Δισκοπότηρο δέν ξέρω πώς εναι δειο».

 ρχίζει νά κλαίει μέ λυγμούς κύρ-Γιάννης καί νά λέει: ‘’Γιά μένα τό κάνει Χριστός παπά μου. ,τι σου ξομολογήθηκα πρίν σανε λα ψέματα γιατί ντρεπόμουνα νά π τά ληθινά μου μαρτήματα πού’ ναί πολύ βαρύτερα. μως, ν θέλεις, κάτσε νά σο κάνω πραγματική, ελικριν ξομολόγηση’’.

τσι κι γινε. Το διάβασα δεύτερη συγχωρητική εχή καί τόν παρακάλεσα νά περιμένει νά πάω πίσω στό Ναό νά φέρω Θεία Κοινωνία. ‘’Πήγαινε’’, μο παντ κύρ-Γιάννης, ‘’σέ προσμένω’’. Πάω νά σηκώσω τό γιο Δισκοπότηρο καί, κοστε θαμα. νας πόντος Θεία Κοινωνία μέσα. καμα τόν Σταυρό μου. Κοινώνησα μέσως τόν τοιμοθάνατο. λαμψε, γαλήνεψε τό προσωπάκι του, πέθανε κε μπροστά μου, λοφάνερα μετανοημένος. Δόξασα τόν Χριστό μας καί σκέφτηκα πόσο πάνσοφα, διακριτικά, γαπητικά, συγχώρεσε καί οκονόμησε τή σωτηρία το κύρ-Γιάννη.

Θεός συγχωρέσει τόν. Αωνία του μνήμη. Νά μήν πελπιζόμαστε γιά τήν σωτηρία μας κι ς εμαστε ο μαρτωλότεροι νθρωποι το κόσμου. Καλή μετάνοια, καλό παράδεισο σέ λους μας μέ ελικριν καί ταπεινή ξομολόγηση. ΑΜΗΝ!.

πόσπασμα το βιβλίου “ ζωή διδάσκει τόν Χριστό” υπο μοναχο Ι. θναι, 2017. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.